ΑΠΩΛΕΙΕΣ ΣΚΥΛΩΝ FORUM ΟΔΗΓΟΣ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
 
 

Φωτοστιγμές

Προτάσεις

Βιβλία

Δημοψηφίσματα

Σχετικοί κόμβοι

Καιρός

Διαφημίσεις - πελάτες

Συνδρομές

Αναζήτηση

Κυνηγετικοί σύλλογοι

Δασαρχεία

Θηροφύλακες

Επικοινωνία

Α-Ω ΕΚΔΟΣΕΙΣ

 
Τετάρτη 22-8-2018
 
 
Ανάπτυξη πλατφόρμας:
Παντελής Καμπόλης
Απάντηση στο περιοδικό 4ΤΡΟΧΟΙ
Δ΄ ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
    
ΘΕΜΑ: Τύφλα να έχει ο Γκαίμπελ

Κύριε Διευθυντά
Το πιθανότερο είναι ότι, αν δεν αναγνωρίζαμε τα αρχικά σας στο υστερόγραφο που συνόδευε το γκαιμπελικό κείμενο του «Τετραπολογείν» στο τεύχος του Μαΐου, αυτή η επιστολή δεν θα είχε ποτέ συνταχθεί.
Γιατί, πόσο σοβαρά θα μπορούσε κανείς να συνδιαλεχθεί με ένα φορέα που – όπως υποδηλώνει η ονομασία του – εκφέρει …λόγο με τα πόδια;
Γιατί πόσο εύκολα θα μπορούσε άραγε κανείς να αντιμετωπίσει ως συνομιλητή, μια οργάνωση που πίσω από το ζωοφιλικό της προσανατολισμό, κρύβει (;) μια φασίζουσα νοοτροπία την οποία αναπαρήγαγε και στις σελίδες σας;
Αλήθεια, ποια είναι η πρόταση του «Τετραπολογείν» για τους «αξιοθρήνητους» κυνηγούς που – όπως γράφει – κυκλοφορούν ακόμη «ελεύθεροι»;
Μήπως η φυλάκιση (;), ίσως η εκτόπιση (;), ή κάποια άλλη…τελική λύση που να αρμόζει περισσότερο, αλλά δεν διατυπώνεται γιατί ίσως η κοινωνία δεν είναι ακόμα έτοιμη να την ενστερνισθεί;
Αν τελικά αποτολμάμε αυτήν την επιστολή, είναι γιατί κάποιος πρέπει να υπερασπιστεί τον «συνάδελφο, τον φίλο, τον πατέρα» και χιλιάδες άλλους ανθρώπους, από τις ασκήσεις ηθικής υπεροχής που κάποιοι επιχειρούν εις βάρος τους.
Αν πράγματι κ. Διευθυντά οι κυνηγετικοί σκύλοι διαβίωναν στο καθεστώς αθλιότητας που περιγράφει η ομάδα «Τετραπολογείν» , γιατί άραγε μια ολόκληρη βιομηχανία σκυλοτροφών και ειδικών κτηνιατρικών προϊόντων με ετήσιο τζίρο δισεκατομμυρίων, απευθύνεται και συντηρείται από τους κατόχους τους;
Γιατί τόσα ειδικά περιοδικά, γιατί τόσες διαφημιστικές ρεκλάμες, γιατί τόσα οργανωμένα κυνοτροφεία και εξειδικευμένες παροχές υπηρεσιών, έχουν στο επίκεντρό τους, τους κυνηγετικούς σκύλους και τους ανθρώπους που τους επιλέγουν;
Απλούστατα, γιατί για τον κυνηγό ο σκύλος του είναι η ευτυχία του, η καθημερινή συντροφιά του, ο κόσμος του, ίσως και η μοναξιά του!
Για πολλούς από εμάς κυνήγι χωρίς σκύλο δεν μπορεί να υπάρξει…
Έχουμε να θυμηθούμε τόπους που το στάρι θεριεύει, βουνά που κυκλώνονται από ένα μολυβένιο ουρανό, βαλτοτόπια που τα σαλεύει μόνο το ψιλοβρόχι, αλλά πάντα μέσα σε αυτές τις εικόνες που φυλάκισε η μνήμη μας υπάρχει τοποθετημένο και ένα κυνηγόσκυλο!
Έτσι ήταν από παλιά και έτσι θα συνεχίσει να είναι, όσο τα πόδια και τα πνευμόνια μας θα αντέχουν να μας πηγαίνουν στους τόπους που αγαπάμε να βρισκόμαστε.
Οι ζωές των σκύλων μας είναι μονάκριβα κεφάλαια και της δικής μας ζωής, γι’ αυτό όταν κάποιος από αυτούς «φεύγει», αφήνει πίσω του μια οδυνηρή αίσθηση απώλειας.
Τότε, μόνο εμείς ξέρουμε τι θα δίναμε για ένα ακόμα κυνήγι μαζί του, για μια ακόμα ευκαιρία να αισθανθούμε το βάρος της αφοσίωσής του μια τελευταία φορά, για ένα ακόμα πρωινό που θα στέκεται δίπλα μας στους λόφους που ο άνεμος σαλεύει το ψηλό χόρτο…
Τι σας γράφουμε όμως τώρα;
Κάποιοι επικοινωνιολόγοι υποστηρίζουν ότι «όταν ερωτούμαστε γιατί έχουμε κυνηγόσκυλα, να δείχνουμε μια φωτογραφία των σκύλων μας και να εξηγούμε τι βλέπουμε σ’ αυτή».
Εμείς όμως συνεχίζουμε να διαφωνούμε….
Είναι μερικά πράγματα που βιώνονται, αλλά δεν «αποδίδονται».
Και όποιος χρειάζεται να ρωτήσει, συνήθως δεν πρόκειται να καταλάβει ποτέ!

Εκ του Γραφείου Τύπου